* به نام خدا *

به نام آنکه نامش بهترین است

کتابش آیت او در زمین است

                           به نام آنکه در هستی و گیتی

                       همی تنهاست ، ندارد هیچ شریکی

به نام آن خدای پاک و منان

بوَد نامَش دَوای مستمندان

                                                        به نام آن خدایی که شب و روز

                                                        به اَمر او شود خورشید افروز

به نام آن خداوندی که افلاک(آسمانها و زمین) 

به دستورش به یک لحظه شود خاک

                             به نام آن خداوند توانا

                     که نیست جز او خدایی پاک و دانا

به نامش باز کردم دفترم را

که بنویسم کلام آخرم را

                                           خداوندا تو را ذکر شبم بود

                                          بوقت بی کسی هم یاورم بود

به نام آن خدایی که برین است

که نامش اولین و آخرین است

«(اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً)» 

اگر امروز ماندیم از برای کربلاست

                        این حقیقتها همه سرمایه ی امروز ماست

                                                 ای خدا از کربلا درس وفا آموختیم

                                                           ما چو شمع محفل از عشق حُسینت سوختیم